‘Bloemetjeslezing’ voor zr. Ancilla

op mei 30, 17 in Parochieberichten met 2 Reacties

Met een Dankviering om 14.00 uur in onze parochiekerk viert zuster Ancilla zaterdag 3 juni a.s. haar diamantenjubileum. En rondom die diamant een duidelijk herkenbare gouden Peelrand. Van deze 60 jaar is ze er maar liefst 50 actief geweest in onze Meijelse gemeenschap.
Voor de redactie van deze parochieweblog reden om enkele mensen die nauw betrokken zijn bij die gemeenschap en ‘onze’ zuster iets tot haar te laten zeggen. En omdat bij een jubileum ook bloemen horen, noemen we het maar een ‘bloemetjeslezing voor Ancilla’

We starten voor Ancilla héél dicht bij huis, indachtig het spreekwoord : Beter een goede buur dan een verre vriend. Het eerste ‘bloemetje dat we Ancilla willen aanreiken komt van buurvrouw Alda Cox

Het eerste waar ik bij Ancilla aan denk is een altijd optimistische vrouw. Zelfs bij grote tegenslag weet ze daar toch nog iets positiefs uit te halen. Een keer per week – als de deurbel tweemaal ingedrukt wordt – zeggen Piet en ik tegen elkaar: “Daar is Ancilla”. Ze komt dan gezellig op de koffie of thee en is altijd heel oprecht geïnteresseerd hoe het gaat: met ons, met Geert en Pomme en natuurlijk ook hoe het met de kleintjes is. En je kunt haar heel blij maken met een pannetje soep, of een restantje macaroni, bami of een andere lekkernij. Een mooi jubileumfeest is haar van harte gegund. Piet en ik zijn heel blij met haar en hopen dat ze nog heel lang die lieve, altijd geïnteresseerde buurvrouw van ons blijft!
Alda Cox

In al die Meijelse onderwijsjaren heeft Ancilla natuurlijk heel wat collega’s zien komen en gaan. In deze ‘bloemetjeslezing’ hoort natuurlijk ook een bloemetje van een van die collega’s . We benaderden daarvoor Gerard Dings, die direct bereid was om aan ons verzoek te voldoen.

Beste zuster Ancilla,
Toen ik in 1973 als onderwijzer werd benoemd aan de toenmalige St. Jozefschool te Meijel, was ik vooral verrast door de handvaardigheidsruimte op de zolder van “ ’t Kloster”. In de jaren voorafgaand aan mijn benoeming was deze verwaarloosde zolder onder uw bezielende leiding met behulp van collega’s tot een super gezellige werkruimte omgetoverd. Voor de kinderen was het steeds weer een feest om hier handvaardigheidsles te krijgen, vooral ook omdat U steeds weer mooie en uitdagende opdrachten wist te verzinnen. Hoogtepunt was ieder jaar weer ’t einde van het schooljaar, wanneer de zolder werd omgetoverd tot tentoonstellingsruimte voor opgespaarde werkstukken uit de handvaardigheidsles en tekeningen van de kinderen. We hebben later vaak tegen elkaar gezegd: “Wat hebben we daar een fijne tijd gehad”. Maar ook in het “nieuwe gebouw aan “ ’t Kerkveld”, waar uw lokaal wat moderner was ingericht, hebben we heel wat jaartjes (tot aan uw vervroegde pensioen) prettig kunnen samenwerken. Hiervoor wil ik u hier nog eens van harte bedanken.
Tot de dag van vandaag hebben we regelmatig contact gehouden en hopelijk mag dat nog vele jaren zo blijven. Graag wil ik u van harte feliciteren met dit schitterende diamanten jubileum en u nog vele jaren in goede gezondheid toewensen.
Gerard Dings

School? Handvaardigheid? Dan is de overstap snel gemaakt naar Yvonne van Mierlo (Verhees). Yvonne – intussen mama van drie kleintjes – denkt nog altijd met veel plezier terug aan de tijd. Maar evenzo aan het ‘hier en nu’ waarin ze samen met de zuster vaker kindernevendiensten verzorgt. Yvonne reikt het volgende bloemetje aan.

Lieve zuster Ancilla,
Dank je wel wil ik u zeggen voor al die handvaardigheidslessen die ik van u heb mogen krijgen. Vooral de lessen houtbewerking die waren voor mij helemaal fantastisch. U had al snel door dat dáár mijn passie lag en niet bij breien…
Ook nu – anno 2017 – bent u nog steeds actief bezig met handvaardigheid, maar dan binnen de kindernevendiensten van onze parochie.
Telkens weer weet u de aandacht van de kinderen te trekken, telkens weer bent u degene die de kinderen aan het knippen en plakken krijgt. Nee, nee, niet dat knippen en plakken met de rechtermuisknop van de computer, maar gewoon ‘ouderwets’. ‘Ouderwets’ knippen met de schaar en plakken met plaksel.
Zuster Ancilla, uit de grond van mijn hart: ”Wat bent u een mooi, hartelijk, dankbaar en behulpzaam persoon. Ik hoop dat u nog vele jaren gegeven worden en dat we nog lang mogen genieten van uw hulp in onze kerk.
Dank u wel!
Yvonne van Mierlo

We zetten onze reis door Meijel verder en komen uit bij ‘een andere tak van dienst’ binnen onze kerk: de Avondwakegroep, waarvan zuster Ancilla al vele jaren deel uitmaakt. We vroegen Harrie van den Berg en Victorien Smolenaars om – namens deze groep van 10 – een bijdrage te leveren aan deze ‘bloemetjeslezing’.

Toen in 1995 stemmen opgingen om avondwakes te gaan houden i.p.v. de gebruikelijke avondmis, voorafgaand aan de uitvaart van overledenen, was het bijna vanzelfsprekend, dat zr. Ancilla en zr. Gratia daarvoor gevraagd werden. De zusters kenden en bezochten immers heel veel oudere mensen in ons dorp. In 1996 zijn we met de avondwakes van start gegaan. Met 10 personen vormden we 5 ‘koppels’. Een van de koppels werd gevormd door zr. Gratia en zr. Ancilla. Gratia was tekstueel sterk en Ancilla was heel goed in alle andere zaken die daarbij komen kijken. Niet vreemd dat veel ouderen het heel erg op prijs stelden dat de avondwake door beide zusters werd verzorgd.
Toen zuster Gratia vanwege haar gezondheid niet meer langer in Meijel kon blijven wonen, zette zuster Ancilla het avondwakewerk voort samen met Dora Linders en dat doet ze tot op de dag van vandaag. De avondwakegroep heeft al die jaren een beroep op Ancilla kunnen doen en mag daarbij rekenen op een 100 procent inzet. Bij het halfjaarlijks overleg en zeker ook bij het jaarlijks uitstapje van de groep is ze altijd graag van de partij.
De avondwakegroep, maar vooral ook de nabestaanden van heel veel overledenen zijn blij en dankbaar met de inzet van zuster Ancilla. Naast haar beroep in het onderwijs en haar omgaan met vooral kinderen als ‘handwerk juf’ is het omgaan met de ouderen een belangrijk deel van haar werkzame leven als zuster geworden en dit laatste mag bij haar 60 jarig kloosterfeest niet onbesproken blijven!
Harrie van den Berg en Victorien Smolenaars

Vriendschap is in elk mensenleven onontbeerlijk. Zo’n vriendschap bestaat ook tussen zuster Ancilla en Gerda Mewiss, actief op onze parochieadministratie. Om die reden mag iemand als Gerda niet ontbreken in deze ‘bloemetjeslezing’.

Zr. Ancilla (en trouwens ook zr. Gratia) heb ik leren kennen in 2001, toen we op vakantie gingen naar Ketelhaven, een klein plaatsje aan het Veluwe Meer waarvan ik tot op dat moment nog nooit had gehoord. Het klikte direct en vanaf dat moment is er een vriendschap ontstaan, waarbij we elkaar dingen kunnen vertellen, die je niet aan iedereen toevertrouwt.
Zr. Ancilla is goedlachs, is nooit humeurig. In al die jaren dat ik haar ken, heb ik haar nog nooit echt kwaad gezien.
Ze heeft een energie waar menige jongere jaloers op kan zijn. Geregeld gaat de telefoon: “Is het goed dat ik kom? “Een half uurtje later komt ze dan aanfietsen, ook al is het weer niet zo denderend. Daar kan ik een voorbeeld aan nemen.
Elke woensdagmiddag staat ze paraat om mee te zingen in ons koor. En als de repetitie dan afgelopen is, gaat ze thuis nog (even) de bloembakken verven of de tuin harken. Altijd is ze bezig. Verder is ze heel creatief, niet alleen in het maken van kaarten (haar trommeltje met garens, naalden, enz. heeft ze altijd bij zich) maar ook in het oplossen van problemen, als er bv. wat kleding betreft, iets niet past of kapot is. Ancilla weet overal raad op. Daarbij is ze heel bescheiden, vaak zelfs te. ‘Nee’ zeggen’, zijn woorden die ze – als haar hulp wordt ingeroepen – niet kent. Met al deze eigenschappen, maakt zr. Ancilla zich overal bemind.
Ik hoop dan ook dat onze vriendschap nog lang mag blijven voortbestaan.
Gerda Mewiss

Kapelaan Roger valt de eer te beurt deze ‘bloemetjeslezing’ in een heel persoonlijk woord af te sluiten.

De Méélse Revue – die ik samen met zr. Ancilla en Gerda bezocht – besteedde ook aandacht aan de jaren waarin zr. Ancilla en zr. Gracia naar Meijel kwamen: 1967 en 1968. Ik kreeg mooi mee wat ze daarbij zoal spontaan opmerkte en vertelde. En dat komt door-de-week vaak voor: ik zit dan naast haar en hoor en luister naar wat ze vertelt en opmerkt. Bijzonder zijn ook de momenten in de auto, op de heen- en terugweg naar de mensen in het naburige Grashoek en Beringe. Panningen en Helden. Heel soms Koningslust en Egchel. Levendige woorden: aan elkaar, beleefd en doorleefd.
En zo was er op vergelijkbare manier ook, het bewust samen gemaakte bezoek aan de kloosters in Oisterwijk en Oirschot. Kloosters die ik door de vertellingen, al goed voor ogen had. En waarna ik de verhalen, nog redelijker kon plaatsen.
Speciaal was ook dat moment tijdens een bezoek van de Avondwakegroep aan Tilburg, toen we – spontaan – in een kamer kwamen van de pastorie daar, waarbij zr. Ancilla plots opmerkte: “Hier precies heb ik destijds het gesprek met de pastoor gehad over mijn roeping’.
En elk jaar in juni, is er een keertje op een avond een gourmet bij haar thuis aan het Neerkantse Pad met Mia, Gerda en mezelf. Steevast afgesloten met een kopje Wiener Melange in het tuinhuisje. Veel kostbare verhalen en herinneringen. Ook bij de bewaarde spullen die je omgeven.
En kostbaarst misschien wel, elke keer de wederzijdse wens in de H.Mis: ‘Vrede … en alle goeds’. De kernachtige woorden van de H. Franciscus.
Kapelaan Roger Maenen

Natuurlijk hadden we graag nog heel veel meer Meijelnaren aan het woord gelaten, maar dat kan helaas niet op deze plek. Maar we weten zeker dat in de brievenbus op
Neerkantse Pad 5, 5768 HL, heel veel ‘bloemetjeswensen’ passen…

 

De redactie van de weblog
Jo Hanssen                   Huub Grommen                         Mat Janssen

Pin It

Related Posts

2 Responses to ‘Bloemetjeslezing’ voor zr. Ancilla

  1. Toos van Lier-Janssen schreef:

    Wat een mooie bloemlezing. Van harte verdiend en van harte gefeliciteerd, zuster Ancilla

  2. ghielen- vd vorst schreef:

    Mooi mens, mooi geschreven, echt verdiend

« »

Scroll to top