‘Nao de Hòmmis’

op jan 28, 18 in ‘Nao de Hòmmis’ met Reacties uitgeschakeld voor ‘Nao de Hòmmis’

Tot ver in de jaren ’60 was de Hoogmis op zondagmorgen vaak tot de laatste plaats bezet. Ná de Hoogmis was het in de omliggende cafés niet veel anders. Onder het genot van een glas bier of een borrel werden verhalen verteld, ervaringen uitgewisseld en het dorpsnieuws aan elkaar doorverteld. In ‘Nao de Hòmmis’ gaan we wekelijks opnieuw dat dorpsnieuws aan elkaar doorvertellen. Humoristisch, ernstig, zelf gezien of van horen zeggen.

Nao de Hòmmis van 28 januari
Jo: Man, man wat een misère.
Wim: Heb je een rol gekregen in dat Vlaamse programma ‘FC de Kampioenen’?
Jo: Kampioen? Dat kan ik ondanks mijn goede voornemens voor dit jaar wel vergeten.
Ger: Kom op Jo, lucht je hart.
Jo: Luister jongens. Boven de wafels met Oud – op – Nieuw beloofde ik aan ons Bertha dat ik dit jaar de zoetigheid achterwege laat, me zeer matig met de borrel en stevig ga sporten Voor dat laatste heb ik me onmiddellijk gemeld bij de tennisclub. Sta nu elke week 2 uur op de baan.
Ger: Man, dat staat ‘Borg’ voor topfitheid. Je kunt bij de fiets4daagse over enkele maanden het motorke van je e-bike in de ruststand zetten. Al moet ik wel constateren dat je nu toch alweer de derde borrel voor je hebt staan.
Jo: Klopt Ger, maar ook dat voornemen om de zoetigheid te laten staan ligt aan diggelen. Komt gisteren de tennisclub met versgebakken wafels langs de deur. Ik kocht gelijk driepakken, moet tenslotte mijn clubje steunen. Bertha was niet thuis en had er dus geen weet van dat ik gelijk een heel pak naar binnen heb gewerkt. Gisteravond heb ik samen met haar pak nummer twee – voor haar nummer een – opgegeten, hoewel ik natuurlijk weinig trek meer had, maar ik durfde natuurlijk niet met dat verhaal over het eerste pak voor de draad te komen. Pak nummer drie zal vandaag wel sneuvelen.
Wim; Ik zou de goede voornemens maar weer een jaartje opbergen en volgend jaar een nieuwe poging wagen.

=============================================
Jan: Als je de verhalen moet geloven,is die ‘wandelende wolf’ bijna door de achtertuinen van ‘onze buren’ in Beringe gelopen. Ons Mien en haar vriendin durven al niet meer langs het Startebos te wandelen met die wolf in de buurt. Blijkbaar komt dat verhaal van Roodkapje en de grote boze wolf weer bovendrijven.
Thei: Met Mien natuurlijk niet meer in de hoofdrol van Roodkapje, maar die van ouwe oma. Ha, ha.
Jeu: Laat dat Mien niet horen Thei, Bij een volgend bezoek wordt dat een ‘schop onder de …’ in plaats van koffie met een lekker likeurtje. Maar ik kan je wel uit de droom helpen Jan met die wolf.
Die wolf heeft zich helemaal niet bij onze buren laten zien, maar in het Belgische Beringen. Dat is wel 100 km hier vandaan
Cor: Volgens de deskundigen zal een wolf nooit een mens aanvallen. Een hobbyboer als jij, heeft hooguit kans dat hij ’s morgens geen kippen meer op stok heeft zitten, maar alleen een hoop veren aantreft.
Jeu: En een dag later mist mijn buurman een van zijn schapen. Toe maar.
Thei: Ik snap trouwens niet waarom we blij moeten zijn, dat dieren die hier heel vroeger geleefd hebben, weer terugkomen. Vaak kost zoiets ook nog een boel geld. Kijk maar naar de bevers. Worden hier eerst weer uitgezet en binnen de kortste keren wordt het een plaag.
Jan: Precies. Ik hoorde op L1 dat het Waterschap al begonnen is met afschieten. Ze kunnen het herstel van de schade, die deze beesten aanrichten nauwelijks meer bijhouden.
Cor: Mijn zwager die aan de rand van de Peel een groot stuk grond heeft, hoeft zijn maïs al bijna niet meer zelf te oogsten. Dat doen de wilde varkens wel voor hem. Het wordt zo wel een mooie beestenboel, moet ik zeggen.
Thei: Maar die varkens doen dat natuurlijk met de beste bedoelingen. Die willen je zwager een handje helpen. Zogenaamd vrijwilligerswerk.

==============================================
Lins: Ik hoop dat er bij de restauratie van de kerk uiteindelijk ook nog wat euro’s overblijven om eens terdege naar de afstelling van het torenuurwerk en de kerkklokken te kijken.
Lei; Dat mag je zeggen. Eerst was alleen het uurwerk regelmatig de weg kwijt, maar nu zijn ook nog de klokken volledig van slag.
Lins: Jet en ik hebben deze week de halve nacht wakker gelegen. Die klokken bleven op de raarste momenten aan het luiden.
Lei: Ik heb gehoord dat Piet Schers vroeg in de morgen maar besloten heeft de hele apparatuur uit te schaken. Nu kennen we de tijd meer en zelfs de uren niet meer.
Piet: Zo zien jullie maar weer, dat buitenaf wonen ook voordelen heeft. Toos en ik hebben er niks van gemerkt.
Lins: Jet is nog van slag. Die moest de volgende morgen ook nog in alle vroegte met haar zus naar Maastricht voor een behandeling. Heeft zelfs overwogen tijdens die behandeling van haar zus maar bij haar in bed te kruipen en een flink tukje te doen.

 

Pin It

Related Posts

Comments are closed.

« »

Scroll to top