Nao de Hòmmis

op jun 17, 18 in ‘Nao de Hòmmis’ met Reacties uitgeschakeld voor Nao de Hòmmis

Tot ver in de jaren ’60 was de Hoogmis op zondagmorgen vaak tot de laatste plaats bezet. Ná de Hoogmis was het in de omliggende cafés niet veel anders. Onder het genot van een glas bier of een borrel werden verhalen verteld, ervaringen uitgewisseld en het dorpsnieuws aan elkaar doorverteld. In ‘Nao de Hòmmis’ gaan we wekelijks opnieuw dat dorpsnieuws aan elkaar doorvertellen. Humoristisch, ernstig, zelf gezien of van horen zeggen.

Nao de Hòmmis van zondag 17 juni

Jan: Kennen jullie dat spreekwoord “Als er een schaap over de dam is, volgen er meer? Problemen ontstaan als er geen dam blijkt te zijn.
Ger: Ik weet niet waar je naar toe wilt, maar als boerenzoon ken ik dat spreekwoord natuurlijk. Tweedens weet ik ook dat een kudde schapen erg volgzaam is, net als vroeger in de kerk.
Jan: Die volgzaamheid heeft 500 van die dieren in een klein dorpje in Turkije toch maar mooi de das omgedaan. Daar wilde één schaap bij gebrek aan een dam over een afgrond springen , maar die was te diep en het dier stortte in de diepte. Honderden schapen volgden het voorbeeld van dat ene schaap en allemaal was hun hetzelfde vreselijke lot beschoren.
Piet: Gelukkig is het vorig weekend met die rituele slacht van die schapenbok in Méél bij ééntje gebleven, al is dat er nog altijd een teveel.
Wiel: Dat mag je wel zeggen! Ze moeten met hun tengels van andermans dieren afblijven. En dan in het pikkedonker slachten. Hoe komen ze erbij.
Jan: Ja joh, onze Lieve Heer kent rare kostgangers, al moeten we in dit geval waarschijnlijk over Allah in plaats van over Onze Lieve Heer spreken.
Ger: Pas op Jan. Ik las in de ‘Hallo’ dat de eigenaren ten stelligste ontkennen dat ze dat woord ‘ritueel slachten’ in de mond hebben genomen. Mar het stond wel opeens in de krantenkolommen. Er kunnen zelfs lieden achter zitten, die met deze daad een bevolkingsgroep met opzet in een verkeerd daglicht hebben willen plaatsen. Je weet het maar nooit!

===============================================

Lins: Op sportief gebeid bruist het in deze weken aardig in Meijel. De wandeldriedaagse is net afgesloten en dan staat de fietsvierdaagse weer in de startblokken.
Cor: En dan vergeet je nog het grote volleybalweekend van volgend weekend. De ene sportieve uitdaging na de andere.
Jo: En bij alle drie de evenementen gaat sportief bewegen hand in hand met een stukje gezelligheid en ook met dat laatste is niks mis.
Wim: En dan vergeten jullie nog dat jongerenfestijn dat half juli aan de Trambaan plaatsvindt. Dat trekt steeds meer volk naar ons dorp en breidt dit jaar zelfs nog met een dag uit. Hoe heet dat festijn nou verdorie ook al weer.
Cor: Summer Kick Off, Wimke. Maar niemand zal je kwalijk nemen dat je dat vergeet. Ze draaien daar nu eenmaal geen programma voor onze generatie.
Jo: Maar er is in ieder geval in deze weken volop reuring in ons dorp en voor elk wat wils. Prima toch?

===============================================

Thei: Die glasvezelprojecten zijn toch wel een groot raadsel voor mij. Als je zo hoort is er heel weinig belangstelling voor en toch halen ze steeds het vereiste percentage om van start te gaan. Nu weer met dat project voor het buitengebied. Veel te duur hoor je steeds van de mensen die er wonen, maar dan net voor de einddatum wordt er een sprint getrokken, waarmee ze makkelijk de eindstreep halen.
Jan: Maar de mensen moeten wel nog even geduld hebben voor ze over de snelweg van het internet kunnen racen. Het wordt altijd najaar 2019.
Niek: Maar de kogel is door de kerk dat ie er komt en dat is voor degenen die er op zitten te wachten , natuurlijk het belangrijkst.
Thei: Wonen in het buitengebeid heeft natuurlijk zo zijn voordelen, maar ook z’n nadelen. Dat was vroeger al zo toen er elektriciteit en waterleiding in het buitengebied kwam. Daar moesten de kleine boeren met hun grote huishoudens diep voor in de beurs tasten. En in die beurs zat toch al erg weinig.
Jan: En niet alleen in de beurs tasten. Ik weet van mijn vader dat ze voor de waterleiding ook nog eens een keer zelf de sleuven moesten graven. En dan niet zoals tegenwoordig met een graafmachine, maar met de schop. Meter voor meter.

 

Pin It

Related Posts

Comments are closed.

« »

Scroll to top