‘Nao de Hòmmis’

op jun 12, 16 in ‘Nao de Hòmmis’ met Reacties uitgeschakeld voor ‘Nao de Hòmmis’

Tot ver in de jaren ’60 was de Hoogmis op zondagmorgen vaak tot de laatste plaats bezet. Ná de Hoogmis was het in de omliggende cafés niet veel anders. Onder het genot van een glas bier of een borrel werden verhalen verteld, ervaringen uitgewisseld en het dorpsnieuws aan elkaar doorverteld. In ‘Nao de Hòmmis’ gaan we wekelijks opnieuw dat dorpsnieuws aan elkaar doorvertellen. Humoristisch, ernstig, zelf gezien of van horen zeggen.

Nao de Hòmmis van zondag 12 juni

Lei:    Het heeft er toch wel alles van weg dat het klimaat definitief aan het veranderen is. Neem eens de afgelopen weken. ’s Morgens al broeierig warm en tegen de avond gigantische onweersbuien, vaker ook nog vergezeld van de nodige hagel en zelfs tornado’s .
Jo:     Als je dan die TV-beelden uit Duitsland zag mogen we hier nog van geluk spreken. Wegen die worden weggeslagen; huizen waarin het water wel een meter hoog staat en auto’s die ronddobberen in het water.
Niek:  Dat laatste vreesde ik vorige week woensdag ook bijna. Ik reed naar Deurne voor het wekelijkse zwemmen en kwam net voor Liessel in een hoosbui terecht die de straat helemaal blank zette. Als mijn auto was afgeslagen had ik daar mooi zitten te kijken.
Giel:   Man, niks aan de hand. Je had immers de zwemspullen op de achterbank liggen. Al is het een heel eind: zwemmend van Liessel naar Meijel…
Jo:     Nu we het toch over zwemmen hebben. De aardappelen zwemmen in het water en de maïsplantjes staan ook al met de voeten in het water. Ik denk dat de getroffen boeren nu terecht klagen.
Niek:  Ik hoorde op de radio dat ze de veroorzaker van het onheil gaan aanklagen. De Waterschappen laten de natuurbelangen te zeer prevaleren, ten koste van de landbouw.
Giel:   Maar aan het afvoeren van het water gaat wel nog een stap vooraf en dat is de enorme hoeveelheid water die in heel korte tijd uit de hemel valt.
Lei:    Ze moeten eens gaan praten met zuster Ancilla. Ik hoorde dat de KBO op hun vakantietrip naar het Sauerland speciaal zuster Ancilla had meegenomen. En die hebben daar al die dagen nauwelijks slecht weer gehad.
Giel:   Dan moeten ze die oude Isodorus die al eeuwen patroonheilige van de landbouw is, maar eens gaan vervangen door Ancilla. Ook de boer moet met zijn tijd meegaan.

Wim:  Specialisatie was lange tijd het modewoord. De boer met zijn gemengd bedrijf werd veeboer, kippenhouder of varkensboer. Nu moet hij echter weer gaan verbreden. Naast de kippen een kleine camping en naast het vee inkomsten uit de zorgboerderij.
Lins:  Met die geweldige investeringen is het ook veel te gevaarlijk om afhankelijk te zijn van één inkomstenbron. Kijk eens naar de horeca. Er zijn steeds meer cafés waar je tegenwoordig ook iets te eten kunt krijgen en menig restaurant heeft er nog een cateringbedrijfje naast.
Ger:   En wat te denken van de kappers. In deze sector is het heel normaal dat je er niet alleen terecht kunt om je haren te laten knippen, maar waar vrouwen ook de nagels kunnen laten bijwerken in de nagelstudio of een verjonging ondergaan  in de beautysalon.
Lins:  Als Niek Trines of Louis Korsten dit zouden zien, zouden die van hun kappersstoel vallen. Die waren meer van dat recht toe, recht aan werk en geen gefiespernöl (gepruts) aan nagels en het wegwerken van rimpelkes.

Jan:   Ik geloof dat als ik het nog eens moest doen ik geen varkensboer was geworden, maar visboer.
Bert:  Ligt toch wel dicht bij elkaar. Varkens kunnen bij dit broeierig weer behoorlijk stinken en dat is met vis die niet vers idem dito.
Jan:   Wat is dat nou weer voor praat. Ik doel op die visboer die dinsdags op het plein staat. Die doet volgens mij gouden zaken in ons dorp. Om twaalf uur zijn de rijen daar even lang als vroeger in die Oostbloklanden voor de winkeldeur van de bakker om een brood te kunnen bemachtigen.
Piet:   Brood is een eerste levensbehoefte, maar vis is toch min of meer een luxe artikel als je alleen al naar de prijzen kijkt. Wat dat betreft gaat het niet alleen goed met de visboer, maar ook met de klanten. En ik ben blij dat Bertha en ik ons daar ook toe kunnen rekenen.
Bert:  Dan leefden ze aan het begin van onze jaartelling toch ook al in luxe. Of ken jij niet dat verhaal uit de bijbel waarin Jezus duizenden hongerige mensen met vijf broden en een paar vissen te eten gaf zoveel als ze wilden.
Piet:   De visboer op het plein zal blij zijn dat Jezus toen leefde en niet nu…

 

 

Pin It

Related Posts

Comments are closed.

« »

Scroll to top