‘Nao de Hòmmis’

op nov 13, 16 in ‘Nao de Hòmmis’ met Reacties uitgeschakeld voor ‘Nao de Hòmmis’

Tot ver in de jaren ’60 was de Hoogmis op zondagmorgen vaak tot de laatste plaats bezet. Ná de Hoogmis was het in de omliggende cafés niet veel anders. Onder het genot van een glas bier of een borrel werden verhalen verteld, ervaringen uitgewisseld en het dorpsnieuws aan elkaar doorverteld. In ‘Nao de Hòmmis’ gaan we wekelijks opnieuw dat dorpsnieuws aan elkaar doorvertellen. Humoristisch, ernstig, zelf gezien of van horen zeggen.

Nao de Hòmmis van zondag 13 november

Wiel: Henk, ik zag jouw Toos woensdag ook op de bijeenkomst over ‘veiligheid en oplichting’ in d’n Binger’ En ook daar weer ging het over die babbeltrucks van tegenwoordig. Je weet niet wat ze verzinnen om mensen geld afhandig te maken. En vooral ouderen dan.
Henk: Die Toos van mij is een echte deskundige aan het worden. Die weet het ook thuis altijd zo aan te pakken dat ze precies van me gedaan krijgt wat ze wil.
Jo: Maar dat heeft niks te maken met die babbeltrucks van die oplichters. Die lieden maken je op een slinkse manier je geld afhandig.
Henk: En wat dacht je dat Toos met haar praatjes vaak bereikt?
Wiel: Ik denk precies hetzelfde als die oplichters Henk.
Henk: Precies Wiel, bij jullie draait de carrousel ook zoals jouw Mien wil dat ie draait.
Wim: Jullie weten dat ik nogal een volger ben van de politieberichten. Je staat ervan versteld hoe vaak Meijel daarin voorbijkomt. En niet alleen met ongelukken. Ook inbraken, ruzies waarin flink wat geweld wordt gebruikt tot het oprollen van hennepkwekerijen toe. Laatst nog op de Busserstraat.
Voor hennepkwekerijen moet je anders in Ospel en Nederweert zijn volgens mij. Daar is het elke weer wel een keer raak.
Wiel: Ja jongens, aan de randen van het moeras gebeurden vroeger al rare dingen en dat is nu niet veel anders.

=====================================================

Niek: Toch wel een mooi verhaal in ‘1 Peel en Maas’ met Mariet en Rudy van de Nostalgie. Ik ben daar in mijn jeugd ook heel wat gekomen, toen Jo en Annie Simons daar hun Anjo bar dreven.
Piet: En naderhand kwam half Meijel er bij Hans Petat in zijn cafetaria. Trouwens bij Jo en Annie kon je ook al voor frites terecht.
Thei: Klopt. Het gaat in dat pand al meer als 50 jaar om eten en drinken. Blijkbaar een goeie combinatie.
Lins: Maar die Rudy heeft heel slim nieuwe ‘takken van sport’ toegevoegd met zijn trabantjes, toek-toeks, legerjeeps en dat soort zaken. Eerst bezig zijn in de natuur en aansluitend eten en drinken in de Nostalgie.
Niek: En ongetwijfeld gaat ie in de Zwaan nog meer nieuwe initiatieven ontwikkelen. Aan dit type jonge zakenmensen heeft een dorp als het onze behoefte. Kijk ook maar naar zo’n Willie Martens met zijn bedrijf ‘bij Joppe’.
Piet: In dat rijtje passen voor mij ook Erwin en Sandra van den Beuken met hun slagerij. Terecht zijn ze nu – net als Rudy een paar jaar geleden – genomineerd voor de ondernemersprijs van Peel en Maas. Die slagerij bestaat dan wel al meer als honderd jaar, maar dat jonge stel heeft – net als Rudy en Willie – wel in de gaten dat je moet blijven vernieuwen.
Lins: Als je stil blijft staan wordt je aan alle kanten ingehaald en tel je binnen de kortste keren niet meer mee. Dan is het amen en uit.

=====================================================

Jan: Ik heb met stijgende verbazing naar die presidentsverkiezingen in Amerika zitten kijken. Zo’n ongeroebeld figuur als die Trump die bijna niets anders doet als anderen beledigen en op stang jagen gaat met de overwinning strijken. Niet te geloven.
Chris: Maar het zegt volgens mij meer over die leidende klasse in Amerika dan over het Amerikaanse volk. Het volk krijgt een hekel aan al die lieden die van alles beloven, maar het tegengestelde doen. Die zijn drukker met elkaar de balletjes toespelen – ik bedoel de mooie baantjes – dan dienstbaar zijn aan het gewone volk.
Giel: Ik denk het ook. En het volk gaat dan kiezen voor de uitersten en vaak zijn dat mensen met de grootste bek. Mensen gaan denken: Laat het hem maar eens proberen. Wie weet!
Jan: En wie weet, wat zo’n ommekeer daar voor ons hier in Europa kan hebben. Een ding is zeker. Het worden spannende jaren.

======================================================

Ger: Nog snel een borrel en dan op huis aan.
Lei: Waarom zo’n haast, jong. Het is vandaag toch rustdag.
Ger: Ik ga vanmiddag met Nel en een paar zussen naar de Revue en ik heb begrepen dat het daar volle bak wordt. Nel wil er op tijd zijn voor een ‘sjon plèkske’.
Jo: De dochter en de schoonzoon waren vrijdagavond al met een hele vriendenclub van de partij. Die vonden het een geweldige belevenis en er is na afloop nog stevig doorgefeest, begreep ik.
Lei: Oh, nou snap ik het. Wij kwamen vrijdagavond laat van een verjaardagsfeest. Bij de kerk kwamen we wat stellen tegen die de grootste lol hadden. Die ‘protte nie allièn Mééls, mèr ok aardig durnééve.

Pin It

Related Posts

Comments are closed.

« »

Scroll to top