Om even bij stil te staan

op sep 30, 19 in Om even bij stil te staan met Reacties uitgeschakeld voor Om even bij stil te staan

Kapelaan Roger Maenen

Over Miet Vestjens, mijn moeder –geschreven door Joke Hölscher-Doensen

De enige persoon van de circa 40 ‘Meijelsen’, die in 1944-1945 werden aangehouden omdat ze met de Duitsers zouden hebben samengewerkt en anno 2019 nog in leven zijn, is mijn moeder Miet Vestjens. Mijn moeder werd geboren op 2 augustus 1926 en was het derde kind van mijn opa Harrie Vestjens en oma Jacoba Houwen.
Uit dat huwelijk kwamen in totaal 8 kinderen voort en een – Drika – op slechts 15-jarige leeftijd in 1944 verongelukte door een ongeval met een landmijn. Mijn oma kwam reeds in 1937 te overlijden op slechts 42-jarige leeftijd, een dag nadat zij een miskraam had gehad. Opa bleef daarna alleen achter met de zorg voor het grote gezin. Mijn moeder huwde in 1951 met mijn vader Piet Doensen en kreeg één dochter, ik dus.

Mijn moeder werd op 25 september 1944 gearresteerd door drie leden van de Meijelse ondergrondse, Wim Grift (tevens wachtmeester der politie), O.D.-commandant Piet Jaspers en K.P-commandant Frans Heeres. Dat was de dag waarop de Duitsers de kerk van Meijel opbliezen en vervolgens meteen het dorp ontvluchtten. Mijn moeder was toen 18 jaar oud.
De reden van de aanhouding was dat ze veel omgang met Duitse militairen zou hebben gehad. Volgens mijn moeder kwamen er Duitse militairen bij hun thuis, veelal omdat ze bij de familie Vestjens schoon drinkwater konden pakken.
Mijn moeder is echter nooit met Duitse militairen op stap geweest en evenmin had ze ooit met hen over Meijelse personen gesproken, laat staan iemand uit Meijel verraden.
Het lijkt erop dat mijn moeder aanvankelijk alleen onder huisarrest werd geplaatst. Enkele weken later werd ze opgesloten in het kamp van Mierlo – waar ook mijn opa zat – en op 5 december 1944, dat wil zeggen na zo’n twee maanden, alweer vrijgelaten.
Anno 2019 weet mijn moeder nog steeds niet wat de formele reden is geweest van haar aanhouding en detentie. Het lijkt er sterk op dat ze slachtoffer is geworden van de gespannen situatie op het einde van de oorlog en de behoefte van de Meijelse ondergrondse om af te rekenen met ‘verdachte personen’.
De ondergrondse hield de familie Vestjens ongetwijfeld al langer in de gaten. Een oom van mijn moeder in Helden was bij de NSB en bovendien was een broer van haar – oom Theo – in 1942 vertrokken naar het Oostfront als SS-strijder tegen de Russen.
Op het moment van het laatste verhoor wist echter nog niemand van zijn dood in november 1944 bij Warschau.
Ongetwijfeld gingen er in Meijel verhalen – vooral roddels – rond over de ‘warme contacten’ tussen de Duitse soldaten en de beide dochters Vestjens. Het is en blijft echter onverkwikkelijk over wat ze vervolgens hebben gedaan: de aanhouding van een feitelijk geheel onschuldig 18-jarig meisje dat van politiek weinig kennis had en gewoon onderdeel vormde van het dagelijkse gebeuren in het gezin.

Zelfs met de kennis en afstand van nu blijft dit onbegrijpelijk en ook onvergeeflijk. Dat geldt óók voor de uitspraak van 1947: waarom werd ze niet onvoorwaardelijk vrijgesproken?
En tenslotte blijft het ook merkwaardig dat mijn moeder wél en haar oudere zus niet werd aangehouden.
Met dank voor uw aandacht.

 

 

 

Pin It

Related Posts

Comments are closed.

« »

Scroll to top