Om even bij stil te staan

op mrt 16, 20 in Om even bij stil te staan met 1 Reactie

Wekelijkse gedachten door kapelaan Roger Maenen

Voedsel voor de Vastentijd
Als we ons leven zouden
vergelijken met een appel:
met schil, vruchtvlees en klokhuis.
Dan zijn we de meeste tijd bezig
aan de schil, de buitenkant.

Af en toe boren we wat dieper
en dan zitten we bij het vlees:
de grotere waarden die ons werk
en leven kracht en smaak geven.

Maar het klokhuis wordt meestal
weggegooid. Men weet daar geen
weg mee. Toch is het precies
vanuit dit klokhuis,dat een appel
zijn levenskracht put.

Voor ons leven is het net dezelfde vraag:
wat is ons klokhuis?
Wat is de kern, de ziel, dit pit van ons leven?
Vanwaar halen wij onze diepste kracht
en inspiratie?
(gevonden bij: Carlos Desoete, ‘Naam, die zin is van
ons leven’)

 

 

Pin It

Related Posts

One Response to Om even bij stil te staan

  1. Cato schreef:

    Mooi en zo waar.
    Een aanvulling, ‘door de zure appel heen bijten’.
    De actuele situatie kan misschien wat positiefs voortbrengen:

    En de mensen bleven thuis, ze lazen boeken. luisterden en ontspanden. Deden oefeningen, maakten kunst en speelden spelletjes. Ze leerden nieuwe manieren van ‘zijn’ en waren stil. Ze luisterden met meer aandacht. Sommigen mediteerden, sommigen baden of dansten. Sommigen kwamen hun schaduwen tegen. En de mensen begonnen anders te denken.
    En de mensen genazen. Nu, in de afwezigheid van mensen die onwetend, gevaarlijk en harteloos leefden, begon de aarde te helen. Toen het gevaar geweken was en de mensen weer samenkwamen, rouwden ze om hun verlies. Ze maakten nieuwe keuzes en droomden nieuwe dromen. Ze creëerden nieuwe manieren om de aarde volledig te helen. Omdat ze zelf geheeld waren.

« »

Scroll to top