‘Vanuit de zijbeuk’

week 01-2026: (door Roger)

‘Vanuit de zijbeuk’ is de vaste column op de zaterdag, die afwisselend wordt ingevuld door kapelaan Roger en Mat. En nu ook (vanaf zaterdag 1 november 2025) door Mw. Ronny Blok.  Ze geven zo hun eigen kijk op persoonlijke ervaringen en gebeurtenissen in ons dorp, binnen de kerk of in ‘de grote wereld’. De ene keer ernstig, dan puntig en uitdagend en een volgende keer met een grote knipoog.

Twenty  Six/Seven

Ik wens ons een nieuw jaar, waarin we nooit ons noodpakket hoeven aan te breken. Ondanks de ‘Test Alert’ in de eerste minuten van 2026.

Een jaar, waarin we ons zouden ergeren aan hoe saai de politiek eens zou zijn. Een jaar, waarin Mark Rutte nooit meer zou hoeven te waarschuwen voor oorlog. Een jaar, waarin we een kabinet krijgen. Een echt kabinet, met ministers die iets willen. In plaats van iets heel erg niet te willen. Dus een minister van Asielopvang, die echt iets wil doen; en een minister van Landbouw, die beleid voert waar boeren, burgers en buitenlui wat aan hebben.

Ik wens ons, een vrolijke Sportzomer; en al sneller Olympische Winterspelen. Een (h)eerlijk WK Voetbal. Maar zie een beetje veel op, tegen Donald Trump als gastheer. Gianni Infantino gaf hem bij de Loting in december al de speciaal verzonnen FIFA-vredesprijs. Wat supergrappig zou zijn (Oudjaarsconference-waardig), als niet intussen in de eerste dagen van het nieuwbegonnen jaar oorlogshandelingen werden verricht tegen Venezuela; en ook andere landen werden gedreigd.

Voor de tussentijdse verkiezingen, houd ik mijn hart vast.

Ik wens ons een jaar, waarin we ons hart los kunnen laten. Dat 2026 synoniem wordt van iets goeds, van een mooie tijd. Een beetje zoals 1989 altijd die klank van verandering zal houden ((de Muur viel; het IJzeren Gordijn werd opgetrokken).

Dat 2026 zo’n klank krijgt, en niet zo’n associatie als we hebben met 1914, of 1933.

 

Ik probeer er, uit alle macht, een vrolijker stukje van te maken. Maar de wereld is op dit moment zo krom, dat ik die niet even in 1 pagina rechtsgeschreven krijg -vrees ik.

 

Toch gek, want ik ga best rustig (en vrolijk) door het leven -in de echte wereld dan. Dus moet ik het daar maar vooral in zoeken. Ik wens ons, de echte wereld. En dat we daarin ook een beetje lol met elkaar hebben en houden. De schrijver van een belangrijk boek “Over tirannie” zei laatst, dat we ons blindstaren met elkaar op wat we online tot ons nemen, of zien komen. Zo veel, dat we soms vergeten hoe belangrijk, de dichtbije wereld is. En hoeveel het uitmaakt, wat we doen in de kleine, maar echte wereld. Dat wat we doen, direct verschil maakt. Daarbij is geen algoritme of kunstmatige intelligentie nog nodig.

Dat zijn wij. Gewoon. In het hier, en nu. In, 2026.. Twenty Six, & daarna Seven…

Roger.