‘Vanuit de zijbeuk’

week 08-2026: (door Mat)

‘Vanuit de zijbeuk’ is de vaste column op de zaterdag, die afwisselend wordt ingevuld door kapelaan Roger en Mat. En nu ook (vanaf zaterdag 1 november 2025) door Mw. Ronny Blok.  Ze geven zo hun eigen kijk op persoonlijke ervaringen en gebeurtenissen in ons dorp, binnen de kerk of in ‘de grote wereld’. De ene keer ernstig, dan puntig en uitdagend en een volgende keer met een grote knipoog.

Onderscheidingen 

Onderscheidingen,die door kerk of staat worden uitgereikt, zeggen vaak meer over de maatschappelijke ‘status’ van de ontvanger, dan over diens(vrijwillige) inzet voor onze maatschappij.
“Verklaar je nader”, zult  u misschien zeggen. Bij deze.
Neem bijvoorbeeld de ‘regen’ aan Koninklijke onderscheidingen, die – als regel – op Koningsdag over ons neerdaalt.  De hoogste rangen daarin, zoals officier en commandeur,  zijn alleen maar weggelegd voor  personen, die in het dagelijks leven ook al in die hogere rangen verkeren met – als regel – een navenant salaris. De ‘hotemetoten’ om het zo maar te zeggen. Het zal nooit voorkomen, dat de gewone man/vrouw, die buiten zijn/haar dagelijks werk jaar in, jaar uit vrijwilligerswerk in zijn/haar  omgeving doet, tot zoiets doordringt. Als aan zo iemand een onderscheiding wordt toegekend is het ‘lid in de orde van Oranje Nassau’ en – bij hoge uitzondering – Ridder in die zelfde orde.
Die rangen en standen in het dagelijkse leven veranderen natuurlijk nooit. Maar wat zou het mooi zijn, als bij het toekennen van een Koninklijke onderscheiding deze rang of stand geen enkel onderscheid maakt. Ik zou het toejuichen Voor iedereen – van hoog tot laag – een en dezelfde Orde van Verdienste.
Dat ‘rangen- en standengevoel krijg ik overigens ook bij kerkelijke onderscheidingen. Voor ‘het gewone volk’ is er in voorkomende gevallen ‘Pro Ecclesia’ en voor de ‘hogere rangen’ onderscheidingen als de Orde van St. Silvester, Gregorius de Grote of de Piusorde. Ook in de kerk zijn deze hoge onderscheidingen weggelegd voor de ‘hotemetoten’. Ik kan me niet voorstellen, dat Onze Lieve Heer een dergelijk onderscheid tussen mensen ooit heeft willen aanbrengen.
Geef mij dan maar onze Méélse Vastelaovesvereniging. Ook dit jaar heeft weer  één persoon die zich verdienstelijk maakt of gemaakt heeft voor de Méélse Vastelaovend door de prins ‘den Druppel’ omgehangen gekregen. Nu heeft een ‘druppel’ natuurlijk  niks op de kous, al staat deze wel symbool voor de kringloop van het leven. En als er geen druppels meer zouden vallen, zou leven op deze ‘aardkloot’ niet meer mogelijk zijn. Die ‘Druppel’ is dan ook – als je verder doordenkt – een prachtig symbool voor de inzet van al die mensen, die op een of andere manier een bijdrage leveren aan onze ‘Méélse Vastelaovend’. Voor of achter de schermen. Blijf die druppel in ere houden, zou ik tegen de Kieveloeët willen zeggen !

Mat