week 03-2026: (door Ronny)
‘Vanuit de zijbeuk’ is de vaste column op de zaterdag, die afwisselend wordt ingevuld door kapelaan Roger en Mat. En nu ook (vanaf zaterdag 1 november 2025) door Mw. Ronny Blok. Ze geven zo hun eigen kijk op persoonlijke ervaringen en gebeurtenissen in ons dorp, binnen de kerk of in ‘de grote wereld’. De ene keer ernstig, dan puntig en uitdagend en een volgende keer met een grote knipoog.
Aanbidding
Vroeger werd er vaker ‘aanbeden’ dan heden ten dage. De monstrans kwam bij elke mogelijke gelegenheid tevoorschijn en dan moesten we aanbidden. Als kind had ik daar grote moeite mee, want wat is aanbidding nu precies? Terwijl ik naast mijn moeder zat en de handjes netjes gevouwen had, schoten mijn gedachten alle kanten uit. Mijn moeder scheen er geen enkele moeite mee te hebben. Thuis dacht ik: laat ik eens opzoeken wat er in het woordenboek over staat geschreven. Misschien dat ik het dan wel zal kunnen.
Er stond:
aan·bid·den (aanbad, heeft aanbeden)
1. als goddelijk wezen vereren
2. vereren: zijn leerlingen aanbidden hem
Nou daar kwam ik niet veel verder mee. Natuurlijk kon ik tijdens de aanbidding een Onze Vader of Wees Gegroet bidden, maar altijd had ik het gevoel dat het méér moest zijn dan dat.
Een aantal jaren geleden vroeg een vriendin me mee te gaan naar een cursus mindfulness. Ik mocht eerst een proefles meedoen, gelukkig maar, want de cursus kostte 185 euro en dat vond ik nogal veel geld. Al na het eerste halfuur wist ik wat men mij probeerde te leren. Je geest leegmaken, rustig ademen, leven in het heden en de geest resetten. Dan vallen er dingen op z’n plek en komen er vanzelf ideeën in je op. Toen me aan het eind van de cursus werd gevraagd of ik ermee verder wilde, heb ik vriendelijk bedankt. Mijn vriendin was verbaasd. Vond je het niks? vroeg ze me. Ik antwoordde: ik ga geen 185 euro betalen om te leren bidden! Bidden? vroeg ze verbaasd. Ja … zo voelde het voor mij, antwoordde ik. Een beetje zoals aanbidding zou moeten zijn. Een gesprek van jezelf naar het hogere. Ontstaan nadat je het brein even rust gunt. Zijn in het nu en vanuit een open hart spreken met God de Vader. Sindsdien kan ik het ook: aanbidden! Al moet gezegd worden dat de gedachten nog steeds vliegensvlug door mijn hoofd schieten als ik op maandagavond in de dagkapel ga zitten. Maar … ik ben ook maar een mens en dus feilbaar. Als ik even zit, dan lukt het wel. Maar … het mooie is dat je ook thuis die rust even kan nemen. Even tien minuten stilzitten, geen afleiding, ogen dicht en proberen te resetten. Helaas hebben we daar geen knopje voor als op de PC.
Zo velen van u komen niet meer naar de kerk. Dat begrijp ik wel, het leven is druk en er wordt tegenwoordig veel van de mensen verwacht. Na de Covid zijn veel mensen thuis televisie gaan kijken. Dat is ook mooi en je kunt er nog een kopje koffie bij drinken ook. Maar … als wij in Meijel onze kerk in stand willen houden hebben we toch echt bezoekers nodig. Mensen die bereid zijn één uurtje per week aanwezig te zijn en even hun hoofd leeg te maken. Zonder telefoon, zonder afleiding: gewoon even luisteren en verder niks. En genieten van de koren die zo goed hun best doen. En van de vele evenementen die in onze kerk plaatsvinden: gastkoren, schutterijfeesten, de Harmonie die optreedt, mooie muziek en nog veel meer.
En bedenk dan dat u er minstens 185 euro mee bespaart !!!
Ronny Blok
