‘Vanuit de zijbeuk’

week 05-2026: (door Ronny)

‘Vanuit de zijbeuk’ is de vaste column op de zaterdag, die afwisselend wordt ingevuld door kapelaan Roger en Mat. En nu ook (vanaf zaterdag 1 november 2025) door Mw. Ronny Blok.  Ze geven zo hun eigen kijk op persoonlijke ervaringen en gebeurtenissen in ons dorp, binnen de kerk of in ‘de grote wereld’. De ene keer ernstig, dan puntig en uitdagend en een volgende keer met een grote knipoog.

Jeugdherinnering: Kazuifels

Op zaterdagochtend bezocht ik met mijn moeder de Huishoudschool, waar twee van mijn zusjes les kregen. Elke zaterdagochtend kwam daar een groep vrouwen bijeen, die gezamenlijk bezig was met het naaien, borduren en versieren van kazuifels. Allemaal puur handwerk. Meestal waren er twee ‘onderhanden’. Ik was nog zo jong dat ik me op de grond onder de tafels bezig mocht houden met de draadjes die naar beneden vielen. Als ik geluk had probeerde een van de moeders me wel op een klein lapje de eerste beginselen van het borduren bij te brengen. Dat viel niet mee. Ik prikte mijn vingers lek en zo’n doekje was meestal al snel “bedorven” door mijn bloed en de verdere mishandeling ervan.

Ik herinner me een fantastisch gouden kazuifel, waar prachtige versierselen op waren aangebracht. Als zo’n kazuifel af was, werd het tentoongesteld en kwamen mensen er naar kijken. Uiteindelijk werd het verscheept naar Afrika, waar Mgr. Romeijn, een Wassenaarder, die het tot bisschop had geschopt, zijn goede werken deed. Een keer per jaar kwam hij naar Wassenaar en dan hingen alle dames van de borduurgroep aan zijn lippen en heel soms mocht ik ook mee.

Hij schetste een wereld voor onze ogen die ons totaal vreemd was. Mannen voor in de kerk en blote vrouwen achterin. Hij had bij een eerder bezoek aan Wassenaar ondergoed meegenomen, omdat hij vond dat blote borsten niet in de kerk thuishoorden. Toen hij vertelde dat één van de dames haar billen in een wat groot uitgevallen beha had geperst, kwamen de dames niet meer bij.

Reden voor mij om de andere dag stiekem te proberen mijn moeders beha te pakken te krijgen. Maar …. Mijn moeder kende haar jongste lastpost goed. Voordat ik hem kon grijpen, greep ze mij. Een demonstratie aan de rest van de familie kon ik wel op mijn buik schrijven!

Ronny Blok

 

0

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

loader