‘Nao de Hòmmis’

op sep 11, 16 in ‘Nao de Hòmmis’ met Reacties uitgeschakeld voor ‘Nao de Hòmmis’

Tot ver in de jaren ’60 was de Hoogmis op zondagmorgen vaak tot de laatste plaats bezet. Ná de Hoogmis was het in de omliggende cafés niet veel anders. Onder het genot van een glas bier of een borrel werden verhalen verteld, ervaringen uitgewisseld en het dorpsnieuws aan elkaar doorverteld. In ‘Nao de Hòmmis’ gaan we wekelijks opnieuw dat dorpsnieuws aan elkaar doorvertellen. Humoristisch, ernstig, zelf gezien of van horen zeggen.

Nao de Hòmmis van zondag 11 september

Jan: De weergoden waren Meijel Kermis toch wel weer erg goed gezind. Goed er viel zondag voor de middag wel een stevige bui, maar dat mocht verder geen naam hebben.
Giel: Op de terrassen was het elke dag een gezellige drukte en ook het KBO matinee op maandag had niet over belangstelling te klagen. Kortom, overal tevreden gezichten.
Lins: Met uitzondering dan van die Amsterdamse rapper in de tent bij Ronald van Tilburg. Hij koos al na een paar minuten toen enkele biertjes zijn richting uit waren gekomen ijlings het hazenpad. Een verbouwereerde Ronald achterlatend en zelf een paar duizend eurootjes rijker. Daar wil ik wel een héél vat bier voor over me heen krijgen.
Giel: En snel slikken natuurlijk om er ook nog wat van binnen te krijgen. Maar als waar is wat van Tilborg beweert dan heeft die rapper het wel héél bont gemaakt. Volgens van Tilborg riep die gozer zelf op om met bier te gooien.
Jan: Maar toch nog even terug naar de kermis. Jammer voor de opgroeiende jeugd dat de sjimmie er niet was, maar voor het overige was het een leuk geheel. Als wethouder Raf Janssen in het gemeentehuis trouwens ook zo royaal strooit met de penningen als bij de opening van de Meelse Kermis zullen volgend jaar de belastingen wel omhoog moeten.
Chris: Een gemiste kans was wel dat ze kapelaan de kermis niet hebben laten openschieten in de schiettent die voor de kerk stond. Toch iets om volgend jaar in de gaten te houden lijkt mij. Temeer daar bij die opening ook altijd een van de schutterijen aanwezig is.
Lins: Lijkt me aardig. Kapelaan, de wethouder en de koning van de schutterij mogen elk zes schoten lossen op van die mooie kermisrozen. Is het raak dan mogen ze de roos aanbieden aan een van de aanwezige dames.
Giel: Ik denk dat we er samen maar eentje moeten drinken op het welslagen van onze kermis. Want dat het een mooie kermis was daar zijn we het in ieder geval roerend over eens.

Wim: Komt met de kermis de jongste kleindochter huilend binnenlopen. Wat was het geval? Was in de zandbak op de kinderspeelplaats in een grote hondendrol gevallen. Toch van de gekke dat een hondenbezitter zijn hond laat poepen in een zandbak voor de kleintjes. Niet te geloven!
Jo: Is hetzelfde als jongelui die na het uitgaan in het portiek van buurtbewoners staan te plassen of menen nog gauw even wat planten en struiken te moeten vernielen. Allemaal hufters 1e klas die door de politie stevig aangepakt zouden moeten worden.
Chris: Aan een politieauto die een paar maal door het dorp rijdt heb je op dit punt ook niet veel. Dan heb je veel meer aan die types van vroeger. Jongen en van den Einden die op hun fietsje op de meest onverwachte momenten ergens opdoken. De pakkans was toen vele malen groter als tegenwoordig.
Jo: Allemaal tot je dienst, Chris, maar het begint allemaal bij goed fatsoen en elkaar durven aanspreken op verkeerd gedrag.
Wim: Met dat eerste ben ik het helemaal eens, maar dat tweede ligt wel een stuk moeilijker. Ik zou niet graag jongelui aanspreken, die ’s nachts in portieken staan te plassen.
Chris: Dan liggen wij ouderen ook al lang op een oor. De jongelui zelf zouden er elkaar op moeten aanspreken. Maar die vinden het blijkbaar wel goed of zijn ook bang om door die ander op het gezicht te worden geslagen.

Wiel: Het oude gemeentehuis blijft toch stevig voor reuring zorgen in ons dorp. Nu lees ik weer dat omwonenden bang zijn voor geluids- en parkeeroverlast.
Niek: En wat me dan opvalt is dat een wethouder en ambtenaren toch maar moeilijk afdoende antwoorden kunnen geven om die ongerustheid weg te nemen.
Piet: Punt is natuurlijk dat de ene horecagelegenheid veel meer overlast bezorgt als de ander. Een disco of een druk bezocht jongerencafé is nu eenmaal iets heel anders als een restaurantje.
Wiel: Dat was in onze tijd ook al zo. Denk maar aan de frietkraam van Harrie Jegers waar we na sluitingstijd allemaal nog een frietje wilden pikken. Ook wij produceerden aardig wat decibellen met ons gelach en geschreeuw.
Niek: Maar dat ging niet door tot diep in de nacht. Want een half uurtje na sluitingstijd was ook die kraam van Harrie dicht.
Piet: Ik denk dat het op dit punt altijd een zaak is van geven en nemen. Die ondernemer moet proberen de overlast zoveel mogelijk te beperken en de buurt moet zich realiseren dat ze niet in een hutje op de hei wonen.

Pin It

Related Posts

Comments are closed.

« »

Scroll to top