Om even bij stil te staan

op jan 25, 16 in ‘Nao de Hòmmis’ met Reacties uitgeschakeld voor Om even bij stil te staan

Kapelaan Roger Maenen

Wekelijkse gedachten door kapelaan Roger Maenen
Ode, aan de Vasteloavend (deel 1)
Het feest, van meedoen. Van aanstekelijke uitgelatenheid. Schateren van het lachen, ongegeneerd flauwekul maken.
Je weer even kind voelen, oude bekenden zien. Helemaal uit je dak gaan, je onderdompelen in de vrolijke mensenmassa buiten en binnen.
Cafés binnen, waar je anders nooit komt, met wildvreemden de grootste lol maken; met iedereen overal een praatje aanknopen. De zon die het licht weerkaatst van de kakelbonte mengeling van kleuren. De vaandels en vlaggen.
De vertrouwde muffe geur van de carnavalskleren uit de koffer, de nostalgische reuk van schmink.
De optocht uitlopen, er al halverwege uitgaan of juist bij aansluiten.
Spontaan meegaan met een voorbijkomende polonaise, inhaken met degene die toevallig naast je staat.
De ongelooflijke saamhorigheid, de ongekende humor. Altijd een warm bad, ongeacht de buitentemperatuur. Muziek maken, achter de muziek aangaan. Swingen op de doffe dreunen van een samba-band, allemaal samen hetzelfde liedje woord voor woord meeblèren.
Het geschal van trompetten, de overgave waarmee de laatste toon uit een instrument wordt geperst.
De bastonen van de grote trom die tot in je buik trillen. Muziek beleven in elke vezel van je lijf, maar vooral in de ziel.
Kindertjes die het met de paplepel ingegoten krijgen, babys die slapen als een roos in een omgebouwde bolderkar. De heerlijk ouderwetse geur van knakkers uit een speelgoedpistooltje.
De onvoorstelbaar mooie zelfgemaakte creaties, de ingewikkelde loodzware constructies die mensen al die dagen meesjouwen.
Barbecueën midden op de straat, de boel op stelten zetten bij de Chinees. In de rij voor de wc, goedwillende “Hollanders” inwijden in de geheimen van de traditie.
De grappen en grollen, straattheater op elke hoek.
Publiek wordt entertainer, entertainer wordt publiek. Het feest van beschouwen. Zelf toeschouwer zijn.
Je verwonderen. Bewonderen. Relativeren. Filosoferen.
Diepe en serieuze gesprekken, terwijl je een kanariekooi op je kop hebt staan.
De ontroering. Het is het allemaal en tegelijk. Het is veel meer, dan de som derdelen…

 

Pin It

Related Posts

Comments are closed.

« »

Scroll to top