week 24-2026: (door Ronny)
‘Vanuit de zijbeuk’ is de vaste column op de zaterdag, die afwisselend wordt ingevuld door kapelaan Roger en Mat. En nu ook (vanaf zaterdag 1 november 2025) door Mw. Ronny Blok. Ze geven zo hun eigen kijk op persoonlijke ervaringen en gebeurtenissen in ons dorp, binnen de kerk of in ‘de grote wereld’. De ene keer ernstig, dan puntig en uitdagend en een volgende keer met een grote knipoog.
Jeugdherinnering: Donderpreken
In de vijftiger jaren hadden we in Wassenaar een pastoor die van donderpreken hield. Toen nog net geen tiener, was ik daar enorm van onder de indruk. We moesten vooral Godvrezende gelovigen worden. Ik verwonderde me erover. Waarom was het vrezen voor God belangrijk? Ontzag kon ik begrijpen maar bang zijn? Ik vroeg het mijn vader die me geruststelde en zei dat God alleen maar liefde was. Klopte dat wel? Waarom zei de pastoor dan wat anders?
Ik vroeg het mijn moeder, die een heel ander antwoord gaf. Zij vertelde dat mensen zondigen en dat ze dan moesten vrezen voor God. Er waren echter wel manieren om je zonden te belijden: de biecht, een aflaat, geld geven of héél veel bidden!
Zoals iedereen die uit een groot gezin komt begrijpt: het was altijd kiezen voor een compromis, dus besloot ik dat de middenweg wel het beste zou zijn. Maar dat betekende nog niet dat we de vrees achter ons konden laten.
Ik besloot beter op te letten en te begrijpen waar het nou precies over ging. Al snel kwam ik er achter dat er veel en vaak over geld werd gesproken. Geen wonder, de kerk moest worden gerestaureerd en er was geld nodig Maar … waarom moesten we bang zijn als we weinig geld hadden? Het bleef toch een beetje een raadsel voor me.
Ik besloot dat – als ik later rijk zou worden – ik de schade wel zou inhalen. Geen moment twijfelde ik aan die rijkdom, al kwam de rijkdom wel op wat andere manieren dan geld. Toch ben ik het nooit helemaal vergeten en ik steun de kerk waar ik kan. Het belang ervan zit in het voortbestaan. We zijn toch met ons allen verantwoordelijk voor de instandhouding van het geloof, het kerkgebouw en het salaris van de priester!
En – wees eerlijk – onze kapelaan Roger Maenen – hoe geliefd hij in Meijel ook is -zie ik nog geen donderpreken houden! En om geld bedelt hij ook nooit. Mag ik dat op deze plek dan wel een keer doen? Doordat ik jarenlang in het bedrijfsleven gewerkt heb, is dat voor mij minder moeilijk. De zaak moest draaiende gehouden worden en daar was geld voor nodig.
In andere parochies hielp ik wel eens mee met de jaarlijkse Kerkbalans. Ik zag dat vele parochianen hun vroegere tientje nog betaalden en dat is heden ten dage nog geen vijf euro. Per jaar is dat echt niet genoeg. Wie lid is van een club weet wel wat van verenigingstarieven. En ben je als katholiek – of als dorpeling – niet ook lid van een club? Of – en dat geldt voor alle inwoners van Meijel – zijn we niet als dorpsgenoten verantwoordelijk voor het instandhouding van onze prachtige kerk in ons centrum?
Wellicht stort u al in december, maar misschien – als het vakantiegeld van dit jaar op de rekening staat – strijkt u uw hand over het hart en doet u een extra bijdrage. Als elke inwoner nu eens tien procent meer aan kerkbijdrage betaalt, dan is de inflatie een beetje gedekt en kunnen we nog wat langer door met onze prachtige parochie. Komt u dan ook een keer naar een viering?
Nu ben ik toch een beetje als die pastoor uit de jaren vijftig.
Mijn eigen donderpreek!
Ronny Blok
